28 Ocak 2011

KARNE HEYECANI

Aslında çok uzun zaman olmuştu bu heyecanı unutalı ama yenilenmeside fena olmadı.. dün geceden beri bir defa uyku uyuyamadık hem ben hem efecik doğal olaraktan sabah geç kaldık :D bir telaş bir hengame ben çalışırken daha dakiktim yaaaaa :( neyse evde bir uyandırma servisi gibi sesler çıkarmaya başlayınca bizim uyku prenside gözlerini araladı yavaştan ve ilk söylediği ama benim karnım aççççççççççç annneeeeeeeeeeeeee hatta feryadı diyebiliriz o yarım saat içinde nasıl kahvaltı etti nasıl giyindi nasıl servise bindi hatırlamıyorum bile ama doymuştu ve benim için günün en güzel kısmı bu kelime ile başlıyor doydum ellerine sağlık annecim.. Ben ise hala gece uykusuzluk  ve uyku arasında gezerken gördüğüm rüyanın etkisinde sarıldım tuşlara Allahım ne zor şey bu rüyada bile onun için yarım kalıyor olmak çok can yakıcı "sömestirde gitmek istediğimiz adapazarı yolculuğuna nedense efesiz çıkıyorum ama bütün planlar aklımda uçmuş gibi ve saat beşte delirmiş gibi babamı arıyorum ağlayarak babacım efenin bu gün karne günüydü ve ben adapazarındayım bırakın onu gidip almayı en önemli gününde yanında olamayacağım muhtemel babamız da izin alamadıysa efe okulda yalnız kaldı ne yaparım ben?" uyandığımda hala göğsümün sıkıştığını hissettim ama şükürler olsun ki evimde uyanmıştım yupppiii  ne güzel evde olmak sonra bugün yeni başlıyordu hiçbir şeye geç kalmamıştım e oda güzeldi o zaman hiçbir olumsuzluğun bugünü bozmasına izin vermem kuzum kaçta kalktıysa kalkmış biraz apar topar oldu ama olsun öpüştük sarıldık gitti..   Bu arada benim minik beyin keyfi yerinde en azından şimdilik sorunlardan uzak en güvenli yerde o gelince neler olacak bakalım  minikle birlikte hazırlanıp efemizin karne törenine gideceğiz akşama bugün çok güzel bir gün  çokkk güzel

2 yorum:

  1. öylesıne hassas oluyorkı ınsan,çocugunun heycanını paylaşırkene...bu guzellıklerı yaşamak kadar hıc bısey zevk vermıyodur ınsana emınım...hayatta yaşanan öyle gereksız sey varkı bunların arasında cocugumuzla gecırdıgımız vakit nekadar degerlı oysakı...bazen sıkılırız,bazen kızarız,bazen yoruluruz ama yolun basına her dondugumuzde onlarla olan hayatın benzersız bı hayat oldugunu anlarız hep...cocuk olmak,dıledığınce bağırabılmek,oynayabılmek,gülebılmek ne kadar da buyuk bısıy,,,efeye hayatının başlangıcındakı karnesı kadar tum karnelerının guzellıgını temennı edıyorum:):):)

    YanıtlaSil
  2. canım benim cok teşekkür ederim hem desteğin hemde güzel dileklerin için kezban sanırım senin için ayrı bir tat olsa gerek hem bu sevinci yasamak hemde alperine kavuşmak bir daha ayrılmamaınız dileğimle...

    YanıtlaSil



design by GeCe