12 Mayıs 2012

HAKKINI HELAL ET!

Bir süre önce yadığım bir yazı ile başlamak istedim. tık tık  burası benim bloğum nacizane daha özel kendi yüreğimin serzenişlerini yazığım ama çok sık ziyretine gittiğim söylenemiycek bir yer meselede bu ya zaten ne zaman sıkılsam ne zaman canım acısa orada alırım ben soluğu bu yazı tekrar takıldı geçenler de gözüme yada uzun zamandır hayatımın bir kısmında yaşadığım yaprak dökümü sevk etti beni bu yazıya... İnsanlarım var benim irili ufaklı öyle boyundan posundan değildir. irilikleri yada ufaklıkları mesela için de hem yaş hem de boy olarak ufak olanları ama gönlü deniz derya olan insanlarım var. Birde istemesem de severim yaradandan ötürü boyları da yaşları da kemale ermişlerim var amma gönüllerin de zerre-i miskal şevkat taşımayan insanlarım. Her şeye rağmen her birini çok seviyorum.  Çok zaman kazandığım insanlarım var yepyeni sımsıcak sanki şimdi yeni fırından çıkmış taze ekmek kokusunda insanlar her birinde yepyeni bir ebemkuşağı rengi bayılırım renklere her renge hem de ayırt edemem ben bu rengi sevmem diye çokça girmesede hayatıma bazı renkler yinede kapılarım kapalı değildir. Böyle rengarenk insanlarım isimleri, lakapları, soyadları, konumları, duruşları, durumları bu yanları ile hiç ilgilenmediğim yüreklerini gördüğüm insanlarım. Hele birde okyanus yürekli olanlar var ki içlerin de tarifi imkansız onların yanın da bir ummandasındır  bir de sakin liman da hep martılar çığlık atar onların limanların da ve sessiz sakin bir şekilde onları beslersiniz. Huzur bir deniz deryadır o insanlarla bir de başka insanlar vardır zaman zaman yanınız da olsalar da olur olmasalar da... Benim bir de kaybettiğim insanlarım var. Kimini güzeller güzeline yolladığım kimini bu dünyanın karmaşasından duyamadığım. İnsanlarımın için de en çok kaybettiklerimdir beni bu hayatta ayakta tutan onları eğer Rabbime yolladım ise bir umudum vardır. Kavuşacağız kırgınlığımız yoktur yüreğimizde lakin bu dünyanın boşluğuna yolladıysam  en acıtanı o olur işte dile gelmemiştir. Silinmemiş söylenmemiştir. Benim insanlarım var kaybetmek zorunda kaldığım çok muhabbet tez ayrılık getirirmiş sözünden yola çıkarak... Şimdiler de bir sancı içindeyim öyle bu yaştan sonra insan kaybetmek kolay olmuyor. İnsan ne yapsa eskiye de dönülmüyor. Olmuyor araya İnsanın egosu girmiş ise yerine maalesef bir daha iyilik eklenmiyor. Kaybetmek çok zorlu bir süreç en azından benim için öyle ben kolay kolay çıkarmam insanlarımı hayatımdan elbette zorla da tutamam amma öyle dururlar ilk tanıdığım günün güzelliği ile yüreğim de o ne kadar değişse de.Şimdilerde bir insanım kayıyor avuçlarımdan hemde en kıymetlilerden biri elden gelen bir şey yok bazen gitmek yada kalmak gerekiyor. Her ikisi de aynı acıtıyor her ikisi de rezil bir durum olsa da birisi gerekiyor. benim için kalan yada giden olmanın önemi yok çünkü bu saatten sonra haklı aramanın suçlu aramak kadar anlamsız olduğu aşikar, keşke bende bu saman alevi gönlümü yüreğimi dilimi biraz adam edebilseydim. Tabiri caiz ise bir pire için koca yorganı yakmasam iyi olur belki ama pire kısmı hep buz dağının görünen kısmıdır. Böyle susunca sessiz kalınca insanlar  iyi gibi görünürler ya en büyük yalandır aslında ben susmanın değil bütün yanlışlara rağmen doğru yaşamanın yanındayım. Sanırım pata küte söylediklerimde beni olumsuz sonuçlara bu nedenle götürüyor. İnsan yaşlandıkça ayıplarına daha az üzülüyor, çünkü bu saatten sonra bu kadar manasız sebeplerle sizden giden zaten çok önem taşımıyor. Keşke ben susup haklı çıkabilen yada çok masum görünebilenlerden olabilseydim, olamadım hiç bir kimsem kalmasa da olamayacağım, çünkü biliyorum ki en kötü gerçek en iyi yalan duruştan,sözden,davranıştan iyidir. Şimdilerde hala bu yaşıma rağmen benim başaramadığım tek yapılan kırıcı şeyi o anda söyleyememek oldu. Doğrusu budur deyip yıllardır böyle yaşadım ama öyle olmuyormuş işine gelmediğinde en yakın dostunu konumu ve eğitimi yüzünden aşağılamak yada en mutlu olduğu gün onun keyfini kaçırmak yerini bilmeyip sürekli kıskanmak sonra roller değişince dostun zora girince onu küçümsemek moda olmuş diyeceğim o ki bu bir öz eleştiri olur ise ben kimseyi kıskanamadım ömrümce tövbe bir tek eşimi sanırım o bu kategoriye girmiyor. :D Hiç bir dostum yada arkadaşımın ne yerini ne bedenini kıskanmayacak kadar dolu yaşadım şükür kendi egolarım yada komplekslerimede yenik düşmedim. Bu nedenle de hiç o an yaşanan şey her ne ise hep olduğum gibi davrandım. Kardeşimin bir lafı var bu kadının kafası ferhunde gibi çalışıyor'' der hep çok doğru bazı kadınların kafası gerçekten farklı çalışıyor. ben şimdi şu cümle ile bitirmek istiyorum seni hiç kıskanmadım. dostum olumsuz yaşadığın her şeyde yanında oldum, ama madem önemli olan iyi güzel başarılı olduğun günde yanında olmaktı ben en güzel günlerinde sen izin verdiğin ve yanına layık gördüğün sürece  yanında oldum. Olamadıklarımda ise emin ol ya sen yakıştıramadın o muhteşem yaşamına yada yaşadığın insanlar seni buna mecbur kıldı. Şimdi sen de geri bir dön istiyorum benim yanımda olduğun zamanlara senin olmadığın tek bir anım yok bazı çocukça çemkirdiğin yerler hariç lakin her mutlu yada mutsuz anımda Allah senden razı olsun lakin şimdi uzun zamandır sanırım sıkıldın sen benim olumsuz giden hayatımdan amma her şeye rağmen birbirinin elinden bir yudum su içmişliğin hakkı ödenmez ve o günlerin hakkı yenmez düşüncesinden yola çıkarak benden yana varsa eğer hakkım helal olsun. Hayatımdan bu günler de kayan dostuma...

4 yorum:

  1. Bazen kaybeytigimizi sandığımız seyler kazandıklarımız oluyor. Böyle bir dostumu yaklaşık 1yil önce bende uğurladım hayatımdan. Sonra baktım ki aslında benim yaşamımda sadece kendisi icin varmış! Ve yükü kalkmış omuzlarımdan. Bazen özlenir de bu dostlar ama sorun varsa varlığı daha ağır gelir yokluğundan...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ah çok teşekkür ederim. Bende gitmeler biraz sancılı oluyor. :( keşke demek istemiyr insan ama bazende yol verek gerekiyor. hoşgeldin bu arada :)

      Sil
  2. anneler günün kutlu olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım çok teşekkür ederim seninde anneler günün kutlu olsun bir ömür huzurlu olsun inşallah :)

      Sil



design by GeCe